فضائل على ( ع ) از زبان مأمون عباسى ( 1 ) از براى مأمون در باره فضائل على ( عليه السلام ) اشعار زيادى است از جمله اشعارى كه « صولى » در كتاب « الاوراق » ذكر كرده ، اين ابيات است : ألام على شكر الوصى ابا الحسن و ذلك عندى من عجائب ذا الزمن به خاطر مدح و ثناى وصى پيامبر على ( عليه السلام ) ملامت و سرزنش مىشوم و اين نزد من از عجائب اين زمان است . خليفة خير الناس و الاوّل الذى اعان رسول الله في السرّ و العلن آن كسى كه خليفه بهترين مردمان بود و اول كسى بود كه به رسول خدا در نهان و آشكار كمك كرد . و لولاه ما عدت لهاشم إمرة و كانت على الايام تقضى و تمتهن اگر على نبود براى آل هاشم حكومت آماده نمىشد و تا پايان روزگار همچنان خار و سرافكنده بودند . فولى بنى العباس ما اختص غيرهم و من منه اولى بالكرامة و المنن والى شدند اولاد عباس آنچه را كه مخصوص غير شده بود پس ، از على ( عليه السلام ) به احترام و اكرم سزاوار كيست ؟ فاوضح عبد الله بالبصرة ، الهدى و فاض عبيد الله جودا على اليمن پس عبد الله در بصره راه هدايت را آشكار كرد و عبيد الله جود خود را بر اهل يمن نشان داد . و قسّم اعمال الخلافة بينهم فلا زلت مربوطا بذا الشكر مرتهن « 1 » على ( عليه السلام ) كارهاى خلافت را ميان فرزندان عباس تقسيم كرد ، پس پيوسته به جهت اين شكرگزارى بر وى لازم است . مأمون در مدح امير مؤمنان على ( عليه السلام ) و اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلَّم سخن بسيار

--> « 1 » تذكرة الخواص ص 357 .